Categoriearchief: Geen categorie

De “Kersttraining De Pinte” 2015 – het verslag

KERSTTRAINING DE PINTE – 19 december 2015

kerstman met slede tbv verslag

Het kalenderjaar 2015 werd naar aloude traditie afgesloten met een zogenaamde “Kersttraining”. Onze Kerstman kwam echter niet vanuit het Hoge Noorden, maar eerder vanuit het Verre Oosten. Logisch ook, want waar anders ligt de wieg van het karate-do?

De origine van de Kerstman mag dan al niet in overeenstemming zijn met de origine met het karate, maar dat kan ons ronduit gestolen worden. Onze Kerstman is niemand minder dan Fukushima Sensei, zijn slede is een heuse Japanse bolide en de rendieren zijn vervangen door enkele ronkende pk’s. Maar we zijn wel ontzettend benieuwd wat voor tradioneel cadeautje hij voor ons allen in petto heeft …

 

Zo’n 30 karateka uit verschillende clubs zijn afgezakt naar de kribbe in De Pinte. Na het afgroeten neemt de Kerstman onmiddellijk het initiatief en neemt de opwarming voor eigen rekening. Al snel wordt duidelijk dat ook nu de basis niet zo ver af zal zijn. Benieuwd of de Kerstman de zweep zal boven halen, om de aanwezige rendieren op te zwepen!

We beginnen na de opwarming met de hikite, waarbij we de arm volledig uitgestrekt naar de heupen dienen te trekken. De Kerstman maakt ons duidelijk dat het niet alleen snel maar ook krachtig dient te gebeuren. Het doet ons denken aan het in gang trekken van de grasmachine. Niet onmiddellijk een Kerstse gebeurtenis, maar uiteindelijk lijkt iedereen er wel mee weg te zijn. Vervolgens komt ook het bekken aan de beurt. Het roteren van het bekken om de techniek in te zetten, bijvoorbeeld tijdens de tsuki waza en dit zowel vanuit shizentai als vanuit een stand. Ook deze rotatiebeweging van het bekken moet sneller en krachtiger gemaakt worden dan ooit te voren.

Na enkele oefeningen om beide basiselementen beter onder de knie te krijgen, mogen de jongeren zich afzonderen van de rest van de groep. De grote deugnieten blijven onverminderd onder het toezicht van de Kerstman zelf  staan. Ondertussen verklapt hij ons wat er verder nog op het Kerstmenu staat. Nu het voorgerecht verteerd is: volgt er als eerste Heian Godan, gevolgd door een flinke portie Gankaku. En het zal niet zo snel duren alvorens duidelijk wordt, dat de voorbereidende oefeningen van de hikite en het bekken hun toepassing kennen in beide kata.

Fukushima Sensei zal 2 grote combinaties uit Heian Godan in het bijzonder doorlichten, omdat zij van belang zijn wegens hun parallel met Gankaku. De 1° combinatie betreft de juyi uke gedan (= gedan barai + gedan tsuki) t.e.m. het omdraaien in kiba dachi met gedan barai (= voorwapenen t.h.v. de schouder, afweren en verplaatsing gelijktijdig zonder daarbij naar omhoog te komen). De 2° combinatie betreft de laatste bewegingen van de kata waarbij de open hand technieken overgaan in gesloten vuisten en terug, terwijl de standen ook voortdurend wisselen (het steeds kruisend voorwapenen met beide open handen).

Na enkele malen Heian Godan uitgevoerd te hebben, wordt met het nodige tromgeroffel de hogere kata Gankaku aangekondigd. De vrees van faling staat duidelijk af te lezen in de ogen van de lagere gordels. Maar dit blijkt totaal onnodig te zijn, want Fukushima Sensei weet hen voortreffelijk mee op sleeptouw te nemen tijdens deze kraanvogeltocht. De hogere gordels krijgen het echter hard te verduren, want van hen wordt verwacht dat ze er in slagen om het helse ritme van het voortdurend hernemen van de oefeningen te handhaven. Niets is echter minder waar …

Fukushima Sensei neemt de tijd waar nodig om de parellelen met de lagere kata Heian Godan aan te stippen. Een duidelijke boodschap voor de hogere gordels, dat ook zij nog door het beoefenen van de lagere kata vooruitgang kunnen blijven maken. Dit noemt men het uitdiepen van kennis, ter voorbereiding van het verruimen van de kundedie er steevast op volgt. Vervolgens neemt Fukushima Sensei ook de tijd om ons attent te maken waar en wanneer we het gebruik van de 2 basiselementen (cfr. hikite & bekken) volgens zijn inziens blijken te verwaarlozen.

Ook wordt er de nodige aandacht geschonken aan de verplaatsingen in combinatie met de technieken. Soms is het namelijk niet nodig om ‘breed’ te staan, maar is het aangewezen om voorwaarts in plaats van zijwaarts te denken en te verplaatsen. Soms is het namelijk eerder een gevecht op korte afstand in plaats van op lange afstand, of net het omgekeerde. De verplaatsing(en) en de techniek(en) moeten derhalve op elkaar afgestemd zijn. Iets wat kenmerkend blijkt te zijn voor Gankaku.

En opnieuw is het tijd om nog eens de kata in zijn geheel uit te voeren op tel en op tempo. Niet één, maar meermaals en er wordt door sommigen plots in het wilde weg duchtig naar adem gehapt. Na enige tijd dan komt eindelijk de lang verwachte verlossing, want plots moeten we de kata in zijn geheel zo traag als volgens een slakkengangetje uitvoeren. Op deze manier hoopt Fukushima Sensei dat we eens grondig de tijd nemen om alle verplaatsingen en technieken tot in de kleinste details bij te sturen waar we denken dat het nodig is. ’t is niet onmiddellijk een slechte poging, maar het mag gerust nog een tikkeltje trager … Zodat we nog iets meer tijd hebben voor de gevraagde fine tuning.

Er wordt ook aandacht besteed aan het juist tellen van de kata. Welke tel hoort nu exact bij welke techniek en verplaatsing? Tellen volgens het boekje lijkt net iets gemakkelijker gezegd dan gedaan. Sommigen (Fukushima Sensei incluis) kunnen het aan den lijve ondervinden. Maar dit kan de pret van een mooie demo van Gankaku door de Kerstman alvast niet drukken.

Nog één keertje diep adem halen en alles uit de kast persen om gezwind en gracieus als een echte kraanvogel over de eindstreep te zweven. Met een goed deugddoend gevoel kunnen we deze allerlaatste training van 2015 naar de analen van de geschiedenis schrijven. Maar eerst toch nog een fotootje voor onder kerstboom nemen ter herinnering …

Maar er volgde nog een spreekwoordelijke kers op de taart, want onze vermeende Kerstman bleek ook nog eens jarig te zijn. Dit verdiende een stevige dosis trappistjes in feestverpakking. Zo kon de Kerstman thuis – in alle rust en sereniteit – ook eens genieten van de andere geneugten des levens !

Oss

Internationale JKA stage Brussel 2015 – het verslag

INTERNATIONALE JKA STAGE BRUSSEL 2015

logo_sawada-academy

Dit jaar werden de trainingen van de Internationale JKA stage te Brussel verspreid over 4 dagen: van zondag 8 t.e.m. woensdag 11 november 2015.

Het feit dat de stage plaats vond buiten de algemene schoolvakantie vond soms enige negatieve weerklank in de Belgische karate gelederen. Maar de aanwezigheid van Naka Sensei en Ohta Sensei maakten uiteindelijk veel goed.

 

Naka Sensei bezit momenteel zowat de status van halfgod aan het JKA firmament. Hij heeft niet alleen meegespeelt in enkele karate films (waaronder « Kuro Obi »), hij bezit een zeer hoog technisch niveau. Hij swingt en roteert het bekken dat het een lieve lust is.

Hij is dan ook niet voor niets het huidige uitgangbord van JKA Headquarter. De weerspigeling van het moderne JKA karate, met respect voor de traditionele waarden.

Ohta Sensei is misschien wel de Europese halfgod aan het JKA karate firmament. Hij is een echte meester in het lesgeven. Elk van zijn trainingen zijn gestoeld op een gelijkaardig en daardoor duidelijk herkenbaar stramien: vertrekkende vanuit enkelvoudige (basis)technieken die langzaam maar zeker samensmelten tot een solide opeenvolging van technieken en combinaties.

Alles lijkt zo simpel om aan te leren onder leiding van Ohta Sensei, maar zonder je het goed en wel beseft  ben je bezig met vrij complexe combinaties uit te voeren.

 

In het bovenstaand kader vertrokken enkele dolenthousiaste Tasseikanners richting Europese hoofdstad om er de centrale dojo onveilig te maken.

Op zondag en woensdag was dit met een 4-koppig team (Ella, Lena, Maya en Andy, die noodgedwongen wegens zijn kwetsuur alles nauwlettend in de gaten hield vanop de tribune). Maandag en dinsdag hield Lena de eer vanTasseikan hoog door helemaal alleen het strijdtoneel te betreden.

Op woensdag liet Andy zich echter verleiden tot het lesgeven aan de witte gordels en de jongeren o.l.v. Sawada Sensei.

Onder lichte dwang wisten Ella en Maya echter alsnog een verslagje uit hun pen te schudden van de door hen beleefde exploten. Hierbij hun relaas:

 

Aangekomen in het sportcentrum snelden we naar de kleedkamers om daarna vol goede moed richting de trainingszaal te huppelen.

 

Op de eerste training voor de blauwe en witte gordels werden we verrast door de ‘big chief’S. Gneo Sensei. Voor hij aan zijn training begon vroeg hij of we al eerder een training op de kata Heian Yondan gehad hadden van hem.

Die training was niet onbekend voor ons, we hadden immers al meerdere keren training gehad van hem op vorige stages of trainingsdagen. Gneo Sensei beloofde ons om wat nieuwe elementen toe te voegen aan de training, zodat we ons zeker niet zouden vervelen.

De training bestond uit kihon, stukjes van de kata oefenen, de volledige kata een paar keren oefenen en bunkai-oefeningen.

We zagen enkele interessante combinaties en kregen de mogelijkheid om deze zelf eens uit te testen tijdens het trainen met partner. Enkele ellebogen onder de kin later waren we weer wat wijzer wat betreft de bunkai van Heian Yondan.

 

De tweede training was onder leiding van Naka Sensei met de nadruk op tai sabaki. Dit is een ideale manier om af te weren aangezien je de aanval veilig kan ontwijken door opzij te gaan. De praktische uitdaging bleek nog weleens een uitdaging te zijn. Degenen die nog wisten welke richting ze op moesten draaien, moesten nog hun best doen om niet duizelig te worden. Het was dan ook belangrijk dat de as van het lichaam steeds recht bleef tijdens het draaien.

De kata Heian Shodan uitvoeren met toepassingen van tai sabaki was zeer leerrijk. Ook de oefeningen met partner leverden hun bijdrage aan een beter begrip van de uitvoering van tai sabaki. De verplaatsing werd ingezet voor een efficiënte afweer van verschillende aanvalstechnieken.

 

De laatste training was het vervolg op training 2, maar dan ‘en mass’. Alle aanwezige karateka’s kregen de opdracht om massaal oefeningen op tai sabaki uit te voeren. Dit maakte het er in eerste instantie enigszins gemakkelijker op, aangezien er nu de mogelijkheid was om links en rechts eens te ‘spieken’. Anderzijds kwam je hierdoor soms tot de vaststelling dat de persoon naast jou de verkeerde kant op aan het draaien was, waardoor bijgevolg de uitvoering van jouw tai sabaki ook niet zo schitterend was.

 

Al bij al hadden we er met de stage van Brussel een hele leuke dag opzitten. Zeker voor herhaling vatbaar.

Oss!

Hij kwam … Hij kwam !

Het was bang afwachten of de Sint en zijn onderdanen die dolle bende Tasseikanners niet zou vergeten …

Op donderdag 3 december trof Andy, ‘s morgens in alle vroegte een groot pakket aan bij de voordeur. Hierbij een trainingsschema en 2 dobbelstenen … Indien de jongeren dit naar behoren wisten af te werken, mochten ze huiswaarts keren in het gezelschap van een zak snoepgoed.

Op zaterdag 5 december hadden de Tasseikanners meer geluk. Het trainingsschema werd overboord gegooid, maar de zakjes snoepgoed bleven gehandhaafd !

sinterklaas trainingsprogramma sinterklaas pakjes sinterklaas gekte

Filmpje: clubtraining maandag 30 november 2015

Bikkelharde actie tijdens de clubtraining op maandag …

Toepassing op de kata Taikyoku Shodan, waarbij: de gedan barai vervangen werd door een gedan barai met gyaku tsuki  chudan en de oi-tsuki chudan vervangen werd door een kezami tsuki jodan met gyaku tsuki chudan.

Inderdaad: eigenlijk niets spectaculairs, maar toch moeilijk om ‘foutloos’ uit te voeren …

 

Een bijzonder clubexamen …

Op datum van 23 november 2015 vond er een opvallend clubexamen plaats binnen Tasseikan. Tasseikanner Bart Keymeulen behaalde de graad van 9° kyu.

Op zich misschien niets bijzonders, niet? Inderdaad, maar de gegeven omstandigheden rechtvaardigen toch om hier iets meer grandeur te verlenen aan deze prestatie dan de erkenning die we gewoonlijk toeschrijven aan alle andere succesvolle clubexamens.

Bart is namelijk mindervalide, maar volgt getrouw onze clubtrainingen op maandag bij de volwassenen. Als het reeds een uitdaging zou zijn voor de lesgever(s) om Bart tijdens de training te begeleiden, dan is de deelname door Bart aan onze clubtrainingen een nog veel grotere uitdaging. Maar dit maakt het behaalde resultaat des te mooier, zowel voor Bart als voor de clubleiding.

Een mooi staaltje van moed en doorzettingsvermogen vanwege Bart ! Een Tasseikanner in hart en nieren … OSS!

dikke duim