Karate-do

Karate betekent “lege hand” en duidt op het ongewapend gevecht.

Het is een Oosterse gevechtsport waarbij de ledematen gebruikt worden als wapens. Het gebruik van vuist en hand speelt een fundamentele rol, maar er zijn ook traptechnieken.karatedo

Het is een zelfverdedigingsmethode zonder wapens

Het beoefenen ervan leidt tot fysieke ontplooiing (sportieve aspect) en tot bekwaamheid in zelfverdedigingstechnieken, waarbij effectiviteit (= resultaat) en efficiëntie (= maximaal gebruik van het lichaam) centraal staan.

Oorspronkelijk ontstaan in China rond 2200 voor onze tijdrekening, geraakte karate vlug verspreid over heel Zuid-Oost Azië. Het werd o.a. door Chinese bezettingstroepen ingevoerd op het Japanse eiland Okinawa. Daar raakte het vermengd met plaatselijke gevechtstechnieken. Hieruit is uiteindelijk karate ontstaan.

Gichin Funakoshi Shihan wordt algemeen erkend als de vader van het moderne karate. Hij bracht de techniek van de klassieke meesters verder tot ontwikkeling en zorgde ervoor dat het karate ook in de rest van Japan en later over de hele wereld bekend raakte.

De volledige naam is karate-do. Waarbij “do” kan worden vertaald als “(leer-)weg”.